| 224) |
 
|
Pjetër Domgjoni  |
| a(at)yahoo(dot)com |
Vendbanimi:
.... |
|
Para disa ditësh, në Zemrën Shqiptare net votuesit në mes Naim Frashërit dhe Padër Gjergj Fishtës. Kishin zgjedhë PADËR GJERGJIN si poet kombtarë dhe unë në at revistë pata publikue nji artikull me titullin: PADËR GJERGJ FISHTA POETI YNË KOMBTAR. U kritikova shumë rreptë prej redaktorit të asaj reviste se e kishem fye Naim Frashërin dhe Ismail Kadarenë e unë po e publikoj tash në kët faqe at artikull dhe u lutem të gjithë atyne që do ta lexojnë të thonë të vërtetën. I kam fye unë, Naim Frashërin dhe Ismail Kadarenë apo jo.
....:
PADËR GJERGJ FISHTA POETI YNË KOMBTAR
Prej se e ka krijue Zoti përmbi kët tokë popullin shqiptarë e derisa të egzistojë ky popull. Mrenda qiellit e tokës e n'katër anët e ruzullit kah jetojnë shqiptarët, i vetmi njeri që e meriton titullin POET KOMBËTARË I SHQIPTARËVE asht PADER GJERGJ FISHTA. Sepse Pader Gjergj Fishta asht ylli, hana, e dielli që shëndritë përmbi gjithë letërsinë e gjithë kulturën Shqiptare. Sepse vet vepra e tij që e ka ba për kombin shqiptarë e ka ba Ate Poet kombëtarë. Sepse vet populli, pa kurrëfarë diktati, dhune e propagande e ka shpallë ate poet kombëtar. Kanë dalë me dhjetra, qindra e mijra poetë e shkrimtarë, por si Gjergj Fishta nuk ka dalë asnji herë ma parë. Do të dalin me dhjetra, qindra e miliona poetë e shkrimtarë, por si Gjergj Fishtën s'ka me lindë ma asnji nanë shqiptare derisa të egsistojë populli shqiptarë. Gjergj Fisha asht Homeri, Virgjili, Dante, dhe Shekspiri i Shqiptarëve. Janë shkrue me qindra e mijëra libra, por si LAHUTË MALSIE nuk asht shkrue kurrë ma parë. Kanë me u shkrue qindra, mijëra e miliona libra, por si Lahutë Malsie s'ka me u shkrue ma kurrë. Lahuta e Malsisë asht BIBLA, KURANI E UNGJILLI I TË GJITHË SHQIPTARIZMIT. Shqiptarët, vetëm KURANIN E LAHUTËN e kanë msue përmendsh pa kurrëfar diktati.
Me ardhjen e komunistëve n'pushtet. Naim Frashërin filluen me e ngritë edhe në poet gjithëkombëtarë. Dhe veprën e tij, Historia e Skenderbeut e ngritën në ep kombëtarë. Vend që s'e meritonte as Naimi e as Historia e Skenderbeut. Hoxhisti Tiranës e Qosiçi Prishtinës filluen me e ngritë Naimin edhe përmbi re edhe përmbi yje edhe përmbi qiell, por Naimin nuk e mbajtën as retë, as yjet e as qielli sepse Ai ishte i lidhun vetëm për tokën, ashtu siç ishin të lidhun edhe t'gjithë poetët e t'gjithë shkrimtarët tjerë. Edhe pse propaganda komuniste bani t'gjitha përpjekjet që me çdo kusht me e ba Historinë e Skenderbeut ep kombëtarë. Ajo kurrë nuk u pranue prej shqiptarëve si e tillë, por mbeti nji vepër shumë e thjeshtë e që u interesonte fare pak shqiptarëve. E prito o Zot të gjindej noj shqiptar që ta ketë mësue përmendsh.
E mos t'flasim për Ismail Kadarenë që e kishin shpallë Zot. Edhe pse shkruheshin me qindra e mijra fletë lavdërimi. Edhe pse përhapei e gjithë ajo propagandë përmes shtypit, radios e televizionit, si n'Prishtinë, Shkup e Tiranë. Edhe pse arrestoheshin, burgoseshin e torturoheshin nëpër burgjet komuniste të gjithë ata që flitnin kundër Kadaresë. Edhe pse i gjithë aparati i dhunës shtetnore i rrinte mbrapa Ismail Kadaresë. Askush prej shqiptarëve nuk e msoi asnji vepër të tij përmendsh. Mandej as edhe nji vjershë.
Të gjithë poetët, të gjithë shkrimtarët e kanë marrë frymzimin, nga feja, nga dashuria, nga natyra. Kanë shkrue libra për Kasteriotin, Tepelenën, Bushatliun, Balshajtë, Dugagjinët, Gjomarkajtë. Kanë shkrue për Herojtë, mbretnit e diktatorët. Kanë shkrue për vende t'shejta, për fusha e male. Për dhenë e për dhi. Për shpezë, gjethe e lule e për çka tjetër s'kanë shkrue. N'realizmin socialist kanë shkrue edhe për eshna ushtarësh edhe aromën e dheutë, e erën e baglave të lopëve socialiste. Por vetëm Padër Gjergj Fishta ka shkrue për mendjen, zemrën e shpirtin e shqiptarit. Prandaj ka hy aq thellë edhe n'mendje, edhe n'zemër, edhe n'shpirtin e shqiptarit.
Padër Gjergjin e njifnin dhe e donin të gjithë sepse ai ishte i të gjithëve. Padër Gjergji u ba aq i dashur e aq popullorë saqë Lahutën e Malsisë e ka msue përmendsh: Katoliku, muslimani, ortodoksi, qytetari, katundari, kangëtari, kompozitori, aktori, kritiku letrar, poeti, shkrimtari, intelektuali, autodidakti, analfabeti, bujku dhe bariu. Autorin e Lahutës e kanë dashtë edhe Gegët, edhe Toskët, edhe kroatët, edhe grekët edhe turqit, edhe italianët, edhe austriakët e gjermanët e të tjerë e të tjerë.
Padër Gjergji ishte nji malsor që s'i trembej syni as prej mbretit, as prej ministrit, as prej deputetit, por as prej italianit, as prej grekut e turkut e as prej serbit e cerrnagorit. Maqedontë i quante dhenë, serbët i quante shkie, e Europën e quante kurvë. Kamxhiku i tij i fshikullonte edhe pseudoqytetarët, edhe pseudopolitikanët, edhe pseudopatriotët, edhe pseudoitelektualët edhe t'gjithë tradhëtarët. Padër Gjergji ishte ba aq i madh e aq i dashur për shqiptarët saqë për te patën fillue të flasin sikur për ndonji perëndi dhe me të drejtë e quanin edhe enciklopedi shqiptare ose gjeniu shqiptarë. Kët mendim për te e kishin edhe albanologët
Mbas vdekjes, komunistët hudhën mbi padër Gjergjin gurë e druj. I rrotulluen edhe shkambijtë ei lshuen mbi veprat e ti. Ia nxorrën edhe eshnat prej vorrit e ia hodhën n'Lumin Dri. Ia rrafshuen edhe vorrin eu munduen me ndalue e me zhdukë çdo gja mbi tokë që lidhei me emnin e Tij, por padër Gjergji bahei edhe ma i madh sepse ai nuk i takonte ma tokës. Ai qëmoti ishte ngritë mbi re, mbi yje, mbi diell e mbi qiell dhe prej andej shikonte. Tuj e sha, tuj e pshtye, tuj e përbuzë e tuj e quajtë fashist, anmik e tradhëtarë. Tuj ia djegë librat, tu ia prishë bibliotekën, tuj ia ndalue gazetën, tu ia rrënue shkollën, tu ia rrënue qelën, tuj ia rrënue konviktin e studentëve, tuj ia rrënue kishën e tu ia rrënue çdo gja që me duartë e tia i kishte ngritë sa kishte qenë gjallë. Tuj ia rrënue e tu ia përgjakë edhe të gjithë Shkodrën ku ndodhei edhe xhamia e qelës, minaren e së cilës e kishte lidhë me drita me kumbonaren e kishës françeskane. Tuj ia vra e tuj ia masakrue vllaznit e motrat e tij me të cilet i kishte lidhë JEZU KRISHTI. Tuj vra, tuj pre e masakrue vllaznit e motrat e tij me t'cilët e kishte lidhë gjaku. E tuj vra e tuj masakrue mirditorë e malsorë që ishin palca kurrizore e kombit shqiptarë.
Rrinte padër Gjergji përmbi re, përmbi yje, përmbi diell e përmbi qiell e fshante e kjante me lotë, tuj e pa tokën e lame me gjak prej armëve të atyne që sa ishte gjallë. Vet ua kishte dhanë shkronjat e vet i kishte msue me folë shqip e me shkrue shqip ei kishte ba me u krenue me Gjuhën Shqipe e me vendin e bukur që quhei Shqipni. Rrinte padër Gjergji, vështronte, kjante me zemër e me shpirt ei lutei Zotit që t'zhduken prej tokës arbnore djajtë e komunizmit e mbas sa e sa viteve, mbas sa e sa vajit e mbas sa e sa lutjeve. Zoti ia ndëgjoi atij lutjet e zhduku komunizmin. E padër Gjergji, zbriti me na vizitue sikur Mesia eu kthye prap atje sepse ai tash e ka vendin edhe përmbi tokë, edhe përmbi male, edhe përmbi qiell. Ai do t'jetoi sa edhe i gjithë kombi shqiptarë sepse asht mendja, asht zemra edhe shpirti i të gjithë shqiptarëve. Dhe si i tillë, asht i pa zëvendsueshëm ei pa krahasueshëm. ASHT POETI YNË KOMBTAR.
p.s. U lutem, po të dij ndokush saktë le t'më tregoj se, a asht PADËR GJERGJI prej Domgjonit a jo. Kam ndi shumë të fltet se Padër Gjergji asht prej Domgjonit.
|
|