TI NUK JE SI TĖ TJERĖT

Ti nuk je jeta,
por lumturia e saj.
Ti nuk je lulja,
por aroma qė dehet.
Ti nuk je dituria,
por shkėlqimi i saj.
Ti nuk je fjala,
por kuptimi qė mbart.
Ti nuk je goja,
por buzėqeshja e saj.
Ti nuk je buza,
por puthja qė fal.
Ti nuk je bota,
por parajsa e saj.
Ti nuk je kulla Eifel ,
por madhėshtia ti je.
Ti nuk je thjesht njė qenie,
por fryma e jetės.
Ti nuk je qyteti i ngurtė,
por rruga e ndriēuar.
Ti nuk je koncepti qiell,
por hapsira e tij.
Ti nuk je dora me thonj,
por ledhatimi i saj.
Ti nuk je trup i zjarrtė,
por ngrohtėsia e diellit.
Ti nuk je si gjithė bota,
por, por ti je...
Je ai qė mė mungon mua.
THESI PRONA IME
E kam mbushur thesin plot
me kaltėrsinė e botės sė sinqertė,
me lumturinė e vėrtetė,
me dashurinė e universit,
me puthjen e tė dashuruarve,
me mallin e syve tė verbėr,
me dėgjimin pėr veshėt e shurdhėr,
me bukurinė e natyrės,
me mjaltin e gjithė bletėve,
me lirinė e fjalės,
me madhėshtinė e mrekullisė.
Thesin gjigand e kam mbushur;dhe kjo ėshtė prona ime.
|