<%@ Language=JavaScript %> mirdita
 
         

Mirdita , miresevini ne www.mirdita.net Letersi, Histori, Art& Kulture, Forum, E-Mail falas me .. @mirdita.net                        

   English
 

 

  :: Bajraket e e Mirdites

  :: Gjak dhe bore ne Gusht

  :: Kontributi i Mirdites..J.Bulo

 :: NĖ GJURMĖT E ORIGJINĖS SĖ KASTRIOTĖVE

:: Permbajtja

  :: Mirdita Prejardhja e emrit

  :: Familja e Kastriotėve

  :: Mirdita Territori

  :: Islamizimi ne Shqiperi....

  :: Krijimi i enklavave kristjane

  :: Kisha dhe prelatat katolike

  :: Shqiptaret ne Mesjete

  :: Kontakt Admin

 

 
 
 

 

KAPITULLI IV

 

ISLAMIZMI NĖ SHQIPĖRI, NJĖ FAKTOR i RĖNDĖSISHĖM NĖ PROCESIN E FORMIMIT DHE E KONTURIMIT TĖ TREVĖS (KRAHINĖS) SĖ MIRDITĖS.

 

1.     Procesi i Islamizimit dhe Osmanizimit nė Trojet Shqiptare.

 

Pas vdekjes sė Gjergj Kastriotit – Skėnderbeu, turqit pushtuan krejt Shqipėrinė.

“Nė Shqipėri ngjau ajo qė kishte ngjarė nė Greqi. Njė pjesė e popullatės shtegtoi nė Itali e Greqi, tė tjerė pranuan islamizimin dhe Resti ndenjti nė Shqipėri duke ruajtur fenė Kristiane; Ortodokse dhe Katolike”1.

Pas rėnies sė qėndresės sė organizuar antiosmane tė shqiptarėve (Mė e madhja dhe mė e pėrgjakshmja nė Ballkan), turqit fokusuan njė vėmendje tė veēantė tė politikės perandorake kėtu.

Pashko Vasa kėtij procesi dhe kėsaj politike Osmane pas v. 1478 qė do tė sillte pasoja tė zymta tė ardhmes tė shqiptarėve nė histori, i ka kushtuar njė analizė tė posaēme.

“Nga gjithė popujt e Ballkanit vetėm kombi shqiptar ka treguar njė qėndrim tė pėrgjakte dhe tė vazhdueshem kundra pushtimit dhe zotnimit Otoman. Ky qėndrim i shkėlqyer me fitoret e mėdha tė heroit kombėtar Skender Bej Kastriotit hoqi vėrejtjen dhe admirimin e gjithė botės mbarė. Turqit osmanlli nga trimėritė e pashembullta tė shqiptarėve morėn njė mėsim dhe vendosėn qė kėtė popull ta bėjnė pėr vete pėr t’u mbajtur me armė nė sirejthujzėn (kėrthizėn) e Ballkanit”.

 

Disa nga komponentėt e politikės Islamizuese ishin:

 

a)    Mbajtja nė okupacion tė rreptė ushtarak pėr jo mė pak se 80 vjet rresht (pas vdekjes sė Skėnderbeut), ishte komponenti bazė i nėnshtrimit dhe krijimit tė kushteve pėr islamizimin e shqiptarėve. Gjatė kėsaj periudhe kemi rrėnimin ekonomik mė tė madh nė vend. Me mbajtjen gjatė tė okupacionit tė rreptė ushtarak turqit u pėrpoqėn tė shuanin ēdo shpresė tė shqiptarėve luftėtarė pėr lirinė e tyre. Kjo fazė e dhunės sė madhe kundėr shqiptare vazhdoi deri nga fundi i shek. 16-tė, por edhe pas fazės intensive tė okupacionit, fushatat shtypėse ushtarake otomane nuk pushuan deri nė shekullin XX-tė.

 

b)    Turqia nė periudhėn e pushtimit tė Ballkanit planifikoi tė krijojė koloni tė ndryshme ushtarake pėr ti patur pikėmbėshtetje nė mbrojtjen e saj. Kėto koloni formoheshin:

1.     Duke vendosur familje turqish te Anadollit nė disa vende me rėndėsi strategjike (Tiranė, Berat, Elbasan, Krujė etj).

2.     Duke vendosur jeniēeret dhe familjet e tyre, qė dilnin nė pension nėpėr qytete tė ndryshme tė Rumelisė.

3.     Duke privilegjuar disa familjė tė parisė sė vendit sidomos ato tė popullsive tė njohura si luftėtarė dhe i islamizonte kundrejt kėtyre favorėve qė u jepte.

Elementi i tretė u shoqėrua me dy elementet e parė qė pėrmendėm mė lart.

Siē e kemi theksuar mė lart, para pushtimit Shqipėria kishte sundimtarėt e saj (familjet princore sipas krahinave) siē ishte zakoni mesjetar nė Europė. Kėto familje tė mėdha shqiptarė pėrfaqsonin njė aristokraci tė zhvilluar dhe kishin rrėnjė tradicionale nė vend.

“Familjet e zotnive tė klasės sė parė a si kohėt ishin: Kastrioti, Dukagjini, Topia, Strazimiri, Arianiti, Urani, Spanaj, Spata, Kurona, Muzaka, Dushmani etj.

Pas kėtyre familjesh tė para ishin dhe familje zotnish tė dorės sė dytė. Burrat e disa prej familjeve tė para e tė dyta u vranė nė luftrat e vazhdueshme, disa mėrguan e shtegtuan nė Itali, Greqi e gjetkė dhe disa mbetėn nė vend…. Pėr kėta qė mbetėn nė vend politika ishte:

Kush tė pranonte islamizmin nga familjet e para dhe tė dyta, do t’u falte ēifliqe, do ti linte tė lirė tė mbanin armė, do t’u akordonte grada ushtarake tė mėdha brėnda dhe jashtė Shqipėrisė”2.

 

 

c)     Propoganda nė pavor tė islamizmės lulėzoi dhe shoqėroi gjithė kohėn e “Okupimit tė rreptė” por dhe mė vonė deri nė shek. 19-tė.

Kjo ndodhi pėr shkak se shqiptarėt, nė vende e kohė tė ndryshme se pushuan asnjėherė luftėn pėr liri.

Njė nga faktorėt qė i kishte bashkuar shqiptarėt nė luftėn kundėr turqve pėrveē prijėsit tė tyre legjendar Skėndėrbe ishte dhe besimi tek kryqi. Ky besim nė luftėn kundėr “Gjysmėhėnės sė tė pafeve” pėrbėnte dhe bazėn ideologjike tė shtetit tė udhėhequr nga Gj. Kastrioti, Skėnderbeu. Por humbja pas fitoreve tė pėrgjakta 25 vjeēare dhe okupacioni i rreptė turk pas tyre solli njė humbje dhe lėkundje tė kėtij besimi tek “Kryqi” dhe feja e tyre e krishtere. Pėrpjekjet e propogandės islamike u shoqėruan dhe me rrėnimin e shumė objekteve tė kultit kristian (kishave).

Gjatė zbatimit tė platformės islamizuese dhe osmanizuese (krijimi i strukturave tė pushtetit dhe adminstratės turke nė vend me gjithė komponentėt e saj pėrveē pengesave tė vazhdueshme pėr tu vendosur jo rrallė shfrytėzuan dhe konfliktet mes vetė shqiptarėve. Shfrytėzimi i kėtyre konflikteve e ndihmoi pėr shpejtimin e kėtij procesi.

“… populli shqiptar pėrgjithėsisht dallohet pėr ambicie tė mėdha, pėr energji dhe inteligjencė. Gjithmonė kėrkon fushata tė gjėra qė tė zhvillojė kėto veti. Sidomos rivaliteti mes njėri-tjetrit, sado qė kishte pushuar nė kohėn e luftės kundra armikut tė pėrgjithshėm, me pushimin e luftės filluan tė veprojnė pėrsėri. Turqit pėrfitonin nga kėto rivalitete kur njė familje pranonte islamizmėn pėr tė gėzuar avantazhet qė i jepte ajo, rivali tjetėr, me dashje ose pa dashje, pėr tė mos mbetur pas, pranonte dhe ai islamizmėn. Duke parė avantazhet qė gėzonin myslimanėt e rinj, dhe duke parė shkatėrrimin e organizatave kishtare, gjithė bota fillojnė tė imitojnė njėri-tjetrin me pranimin e Islamizmes”2.

 

 

2.     PASOJAT E PUSHTIMIT

 

Proēesi i islamizimit dhe i osmanizimit tė vendit si dhe vendosja e pushtetit administrativ turk solli pasoja mjaft negative nė jetėn ekonomike, kulturore dhe politike e historike pėr shqiptarėt nė ballkanin perėndimor.

“Pa u mbushur njė shekull qė nga pushtimi i plotė i Shqipėrisė shumica e madhe e popullit  pranoi pėrciptas islamizmin, por brezi II u bė mysliman.

Nė njė popullsi 1 800 000 njerėz, 1.5 milion njerėz u bėnė mysliman dhe 300 000 mbetėn tė krishterė, ortodoks ose katolik. Kėta tė krishterė formonin disa grupe gati indipendent dhe pėr tė mbajtur armėt ranė nė marrveshje me qeverinė qė tė mos paguanin haraē as tė dhjetėn, me konditė qė tė kishin detyrė qė nė rast se perandoria hynte nė luftė, tė vinin e tė luftonin bashkė me myslimanėt pėr mbrojtjen e saj”3.

Kėto grupe tė krishterėsh arritėn tė organizoheshin mė vehte, ēdo fis kishte bajraktarin e vet, disa bajraktarė kishin mbi krye njė vojvodė dhe disa vojvodė kishin tė parė Kapedanin e krahinės. Marrdhėniet e jetės ekonomike shoqėrore e ushtarake normoheshin nga rregulla (norma) kanunore (kanuni i L Dugjinit, i Skėnderbeut dhe i Labėrisė).

Gjithė katolikėt e Mirditės (Dukagjinit), Ortodoksėt e Himarės, tė Sulit, tė Lunxhėrisė, tė Zagorisė e tė Rrėzes formonin grupe e krahina kėsodorėt.

“Pas kėtij organizimi tė krishterėt e Shqipėrisė nuk u bėnė raja (shkolla mė ė lartė e skllavėrisė mesjetare) si kombet e tjera, se zakoni i vendit, historia e pėrhapjes sė islamizmės nė Shqipėri nuk i la tė degradonin nė shkollėn e rojave”4.

Ky ndryshim i popullit shqiptar me popujt te Ballkanit do tė linte pasoja dhe do tė ndikonte nė tė ardhmėn e ndryshme historike tė shqiptarėve me popujt e tjerė.

“Ndėrmjet grekėve, bullgarėve dhe serbėve, elementi mysliman vendas ose ardhės, ka qenė i paktė dhe shumica ishte e krishterė. Elementi mysliman mbronte zotėrimin turk sepse bashkohej me tė fetarisht, sepse qeveria i siguronte supremacine e kastit dhe rangut, ashtu dhe tė drejtėn e pronsisė mbi toka tė mėdha, kurse shumica e popullsisė sė krishterė atje luftonte qeverinė turke pėr tė shpėtuar nga zgjedha.

Nė Shqipėri ngjante e kundėrta. Pėrveē qė shumica ishte myslimane, por dhe pakica kristiane ishte e mbrojtur dhe e privilegjuar, tė paktėn, nė grupet e mėdha tė saja. Dhe njėfarė soje bashkohej me elementin mysliman deri sa mund tė bashkonte gjaku dhe gjuha qė kishin tė pėrbashkėt. Ky ndryshim i Shqipėrisė ėshtė shkaku qe vonoi ndarjen e saj nga Turqia”5.

Suksesi qė u arrit nė proēesin e islamizimit dhe osmanizimit nė Shqipėri i dha besimin Turqisė pėr tė bėrė shumė shqiptarė pjesė tė pushtetit Perandorak. Nuk ėshtė e rastit fakti se nė historinė e kesaj Perandorie kanė bėrė gjurmė dhe kanė bėrė emėr tė madh shqiptarėt duke u bėrė Sulltanė, Vezirė, Vali e Sanxhakbej etj. Kėto fakte por dhe shumė tė tjera tregojnė se shqiptarėt protogonistė (fisnikėt) e siguruan lirinė e tyre tė karrierės, tė sundimit dhe fuqizimit tė tyre ekonomik nga zhvillimi i sistemit osman. Kėshtu lindja e lėvizjes kombėtare nuk do te ishte pėr njė kohė tė gjatė e nevojshme pėr ta e pėr pasojė lėvizja nacionale nė Shqipėri do tė vonohej, do tė ishte e brishte dhe jo e suksesshme.

Njė pasojė tjetėr e islamizimit dhe sidomos e Osmanizimit (sistemit tė Timarit) ishte dhe legjitimimi i njė padrejtėsie tė madhe sociale. Shumica e shqiptarėve braktisėn tokat e tyre fushore e pjellore, toka tė cilat i pėrdori pushteti osman pėr tė privilegjuar kastėn ku do tė mbėshtetej sistemi dhe pushteti (kolonet nga Azia), fisnikėria e re shqiptare qė u islamizua dhe qė pėrqafoi pushtetin turk etj.

Ky ishte dhe mjedisi i pėrshtatshėm i lulėzimit tė piraterisė deri vonė ne Shqipėri. Pėr malsorėt e jugut (zona e Labėrisė) dhe ata tė veriut (Mirditasit, sidomos Kthellasit) pirateria nuk pėrbėn vetėm njė mėnyrė pėr tė jetuar por dhe “profesion”.

Nė fakt duke e parė me objektivitet kėtė fenomen, shihet qartė se shkaku ėshtė rregjimi dhe reforma antishqiptare ndėrsa pirateria ėshtė pasoja e kėsaj reforme, madje njė formė e luftės antiosmane. Pasoja negative hasen mes shqiptarėve deri nė ditet tona me etiketime si “malok”, “fusharak” etj, etiketime qė nuk kanė pėrmbajtjen fillestare por diferencimet kulturore pėr shkak te kushteve tė pabarabarta natyrore tė zhvillimit dhe prosperitetit.

Fatkeqėsisht kėto etiketime dashakeqėse mes shqiptarėsh janė akoma aktuale dhe amblifikohen nga segmente tė papėrgjegjėshme politike (tė pa kulturuar dhe qė nuk e dinė mirė origjinėn e kėtij fenomeni. Kjo ėshtė mėnyra mė primitive e tė bėrit politikė.

Shqiptarėt duke luftuar pėr ekzistencėn e tyre nuk kanė mbyllur reformėn brenda tyre. Pushtimi i tokave nga malsorėt e jugut dhe veriut nė ultėsirėn bregdetare pas vitit 1990 ishte jo vetėm nevojė, kurajo pėr tė neglizhuar pronarėt e tokave nė kėtė ultėsirė perėndimore por shprehte dhe simptomen e njė “invadimi piratesk” ēka e ka vėnė nė sprovė njė reformė tė pėrgjithėshme tė pronėsisė.

 

 

 
 
 

 

Të gjitha të drejtat e rezervuara © 2003 mirdita.net